Dursun GİRGİN
Dostlarım merhaba…
Şu son dönemlerde Türk siyaseti iyice rayından çıkarıldı. Geçen gün Meclisin bütçe görüşmelerini izledim ve resmen sokak kavgası izledim. Utandım, terbiyesizliğin bini bir para. Bu kadarına da pes doğrusu dedim.
Zaten nerede beceriksiz siyasetçiler varsa, din iman gök mintan hikayesi ağıza alınmayacak sözler mecliste. Eh, balık baştan kokar misali, meclis böyle yapar da gerisi durur mu?
Geçenlerde İzmir ilimiz bir sel felaketi yaşamıştı. Sayın Melih Gökçek İzmir Büyükşehir Belediyesi ile dalga geçer gibi, "balık adam lazım mı, dalgıç lazım mı?" diye adeta İzmirlilerin felakete uğramalarına sanki sevinmiş gibi bir tavır sergiledi. Doğrusu çok üzüldüm. ‘Bu nasıl bir mantık yarabbim’ diye kendi adıma utandım. Gerçekten de nezaketten uzak, insanlıktan çok uzak bir siyaset anlayışını Türkiye’ye mâl ettiler ya, ‘helâl olsun bravo’ demek lazım.
Yahu şu günlerde Türkiye’nin birçok yerinde doğal bir felaket yaşanıyor. Peki Sayın Melih Gökçek gibi hepimiz kalkıp da Diyarbakır, Erzurum, Erzincan, Kars illerimizin belediye başkanlarıyla şöyle böyle diye dalga mı geçmemiz gerek, yoksa bu insanların dertlerine deva olmamız mı?
Evet dostlar; gerçekten de anlayamıyorum, şu aralar sıkça, "senin ananı, senin avradını bilmem ne yaparım" gibi sözlerin meclis çatısı altında hiç mi hiç yakışmadığını buradan tüm dünyaya haykırmak isterim. Bence bu tür milletvekillerinin vekilliği TBMM’nce iptal edilmelidir ki, herkes bu yüce milletin meclisini köy kahvesine çeviremesin.
Evet dostlarım; imam bilmem ne yaparsa cemaat da bilmem ne yapar derler. Ne kadar da doğru bir söz. Şimdi çok değerli siyasetçilerimizden şunu istiyoruz; laf değil proje üretin, küfür değil hizmet üretin. Beyler, aldığınız maaşları hak edin. Ben emekli bir vatandaşım, 11 senedir borç batağında yüzüyoruz. Korkarım bu borçlarla ölüp gideceğiz. 2002 yılında emekli oldum, ne hayaller kuruyordum, neler. Eh emekli olduk artık, iyi veya kötü sanatımız da var, harçsız borçsuz gül gibi geçinir gideriz hayallerini kuruyordum. Ama gel gör ki 2013 yılı itibariyle geldiğimiz nokta şu; borç bini aşmış, kaz etiyle kuzu etini eksik eyleme sofrandan misali bir anda kendimizi borç batağında buluverdik. Sadece ben mi öyleyim acaba diye şöyle bir etrafımı kolaçan ediyorum ve şu acı gerçekle karşılaşıyorum; tüm emekliler borçlu. Sadece emekliler mi, çalışan memur, çalışan esnaf, çalışan çiftçi, herkesin borç paçasından akıyor.
Peki sayın vekillerimiz ne yapıyor? Bu arada onlar da maşallah küfürün bini bir para. Hızla, küfürbaz bir Türkiye’ye doğru gidiyoruz. İşte bu nedenle ne belimiz, ne de bereketimiz kaldı.
Sevgili dostlarım; oysa siyaset sabır işidir, sabır. Şahsen bir ara şunu dahi düşündüm; bireysel olarak tüm küfürbaz siyasetçilere tazminat davası dahi açmayı düşündüm. Bu tür sözler her ne kadar benim şahsiyetime karşı söylenmese de, örneğin benim torunlarımın ahlakını bozduğu için bu tür bir dava açmayı dahi düşündüm bu tür insanlar için.
Yüce Allahım bu tür insanları dinlerken, bu yüce Türk milletine sabır ihsan eylesin. Demem o ki dostlarım; insanlara hizmet edebilme duygusundan mahrum olanların zaten yapacağı tek şey ortalığı karıştırmaktır. Onun için diyorum ki; siyaset sabır işidir. Umarım bu sözlerimden, bu haklı eleştirilerimden her milletvekilimiz, her yerel yöneticimiz, kendilerine biraz daha çeki düzen verirler. Çünkü, gerek milletvekillerinin, gerekse yerel yöneticilerimizin üsluplarına biraz daha dikkat etmelerini rica ediyorum.
Haydi dostlarım, hoşça kalın, dostça kalın. Laf değil hizmet üretin. Küfür değil, Neşet Ertaş’ın dediği gibi "tatlı dilini, güler yüzünü sevdiğim dilber sana bir sözüm var" dediği gibi, geliniz 2014 yılına tatlı bir dille girelim, güler bir yüzle girelim. İnanın öfke ekenler kin biçer, yani herkes ettiğini biçer. Lütfen sevgi ekin saygı biçin e mi…
Bir Gönül Dostu.
Not: Sayın Kılıçdaroğlu’nun izlemekte olduğu sabırlı siyaset anlayışını tebrik ediyorum ve aynı uslubu tüm siyasetçilerimizden de beklediğimizi belirtiyorum…
