Mehmet SARI - Emekli İlköğretim Müfettişi
Her yerde öfkeli, hiddetli insanlar görüyorum. Toplumda düzelteceğimiz baş hastalığımız, bence öfkemizi giderici davranış olmalıdır, öfkelenmeyi yenmek için…
Çünkü toplumumuzda birçok kötülüğü yaşamamız, bu öfkemizi önleyememekten ileri gelmektedir. Yok yere öfkelenip aşırı zarar ve kırgınlıklar yaratmaktayız.
Evde kavga dövüş, sokakta öfkeli saldırganlıklar, suç işlemekteyiz.
Bu yapılanlarla küçüklere kötü örnek de olmaktayız. Küçükler de küçükten kavga dövüş yaparak öfkesini ateşlemektedir. Böylece öfkesini yenmeye küçükten alıştırmalıyız onları.
Hoşgörülü olamıyoruz. Hoşgörülü olmalıyız.
Çok evde birlikte yıllarını güle oynaya geçiren aileler yok yere öfkelenerek öldürmelere girişmiyorlar mı? Aile kurumunu yıkmıyorlar mı? Boşanma denen aile depremini yaşamıyorlar mı?
Kardeşler arasında mal bölüşümü nedeniyle birbirlerine öfkelenip ölünceye kadar dargınlıklar oluşmuyor mu?
Öfkelenmeyi yenmek, ancak kurallar içinde yaşamakla olabilir. Bu da ailede oluşturacağımız kurallara uyarak yaşamakla olabilir.
Hayat ne kadar kurallı yaşanırsa ve kurallara uyulursa, öfkelenme o kadar az olur.
Kurallı hayat yaşanırsa toplumsal hayat öfkeli olamaz. Bu öfkesiz hayata da ailede başlanır. Sonra okulda, sonra sokakta ve iş hayatında sürdürülür.
Yani öfkelenmeyi yenecek eğitimdir, kurallı yaşamaktır. Çünkü kurallı yaşamak ve kurallara uymak karşılıklı hoşgörüyü gerektirir, benimsetir.
Örneğin yolda yürürken, yolun sağından gitme iyi bir alışkanlıktır toplumsal kural olarak.
İşte bunun gibi, toplumun yararına olan kurallar yaşatılabilirse, öfkelenme hastalığı böyle böyle yenilmeye başlanacaktır.
Özet olarak öfkelenme, toplumda ancak kurallarla giderilebilir.
Bu da karşılıklı kurallara uyularak olabilir, öfkelenme azaltılabilir.
Öfkelenme toplumda geçimin zehiridir.
Yalnız her kural toplumu iyi geçindirmez ve hak hukuku tam sağlamaz. Bazı kurallar vardır, el altından toplum çıkarlarını talan ettirir zamanla.
Örneğin 17-25 Aralık’ta olan yolsuzluk olayları, ayakkabı kutularındaki paralar tam sorgulanmadıkça, bu toplum yararına kural değildir.
Ne zaman ki bu iddialar mahkeme yolunda değerlendirmeden geçer ve beraat edilirse, işte o zaman kural, zararlı kural olmaktan çıkar. Hakkında aleyhte söz söylenemez.
