Hayata Dair / Fikret ÇOBAN
Kırlangıcın biri bir adama aşık olmuş. Bütün sevimliliği ve cüssesiyle adamın penceresine ‘tık, tık, tık...’ vurmuş.
Adam pek meşgulmüş, her gün yapıp durduğu işleriyle. Kim diye bakmış, aman sen de kimsin be kuş demiş, dönmüş işine gücüne.
Kırlangıç vazgeçmemiş, heyacanını bastırmaya çalışarak seslenmiş:
- Hey meşgul adam! Ben sana aşık oldum, neden, niçin diye sorma. Uzun zamandır seni izliyorum, pencereyi aç da beni içeri al anlatayım, demiş.
Adam, meşgul adam birden parlamış:
- Sen nerden çıktın durduk yerde, olmaz alamam seni içeri, hem sen bir kuşsun, hiç bir kuş insana aşık olur mu?
Kırlangıç bu gürleme karşısında mahçup olmuş, utanmış ve başını öne eğmiş.
Kırlangıç bir süre daha beklemiş, bir kez daha şansını denemek istemiş, ama adamın yüzü pek sert gelmiş, korkmuş .
Adamın sesleri geliyormuş içerden: - İşim gücüm var benim, dikilip durma karşımda, başka kapıyaaaaaa ...
Aradan bir zaman geçmiş, kırlangıç son kez adama seslenmiş:
- Bak soğuklar başladı, üşüyorum, al beni içeri, ben sıcaklarda yaşarım, başka yerlere göç etmek zorunda kalırım. Pişman olmazsın, dost olurum sana, şarkı söylerim, yalnızlığını paylaşırım, demiş
Adam bu sözlere pek sinirlenmiş,.
- Ben yalnızlığımdan memnunum, yalnızlık paylaşılırsa yalnızlık olmaz mı demiş, pardon onu Özdemir Asaf demişti.
Adam, kuşu düpedüz kovmuş yani.
Kırlangıcın son denemesi de başarısız olunca, başını önüne eğmiş, mahcup bir şekilde orayı terk etmiş.
Aradan zaman geçmiş, adam pişman olmuş, aynaya bakınca kötü bir yüzle karşılaşmış. Korkmuş kendinden.
- Neyse, sıcaklar başlayınca kırlangıcım yine gelir, pencereyi hep açık tutarım, demiş. Ben de onu içeri alırım, mutlu bir hayat yaşarız, dost oluruz...
Gün dönmüş, mevsimler değişmiş, yine sıcaklar başlamış, adamın gözü yollarda kırlangıcım gelecek diye.
Kırlangıçlar gelmiş, çok gelmişler, dallara, ağaçlara, bacalara konmuşlar, ortalığı tozu dumana katmışlar... Ama onunki gelmemiş, gelir diye beklemiş, pencere önünde beklemiş, onun kırlangıcı gelmemiş.
Yaz bitmek üzereyken adam kuşların bilge kişisine danışmış. Anlatmış olanları, bilge kuş dinlemiş ve gözlerini adamın gözlerine dikerek demiş ki:
- Kırlangıçların ömrü altı aydır ...
Kıssadan Hisse:
Hayatta bazı fırsatlar vardır, sadece bir kez elinize geçer, değerlendirmezseniz uçup gider. Ve asla geri gelmezler.
Not- Ayşe Arman’dan kesip sakladığım anonim bir öykünün özet halidir.
Paylaşmak istedim, ruh halim bunu istedi.
Demlenmiş Sözler...
Bedenimiz bizim şehrimiz gibidir. İyilikler-kötülükler orda mevcuttur.
İnsan aklına sahip olursa o şehrin sultanı olur!
(Şirazlı Sadi)
