Yaşadığımız Günler / Hüseyin AÇAR
Geçtiğimiz hafta içinde ülkemizde son derece vahşi bir cinayete kurban giden gencecik, hayatının baharında bir evladımız, kızımız Özgecan hepimizi çok derinden yaraladı ve ölümü ile bizleri üzdü.
Mersin’de yaşanan bu taciz, tecavüz, şiddet ve cinayet olayına ülkemizin insanları umarsız ve duyarsız kalmadı.
Üzülerek yazıyorum, Özgecan, şiddetin tacizin ve tecavüzün ne ilk kurbanı ne de son kurbanı olacak.
Ne yazık ki ülkemizin ceza sistemi bu tür olaylarda suçu işleyenler için son derece katı kurallar koyacağı yerde suçu hafifletici sebeplerle cezai işlemler uygulamakta ve bu tür suçları işleyenler zaman içersinde ellerini kollarını sallayarak yine aramızda dolaşmaktadırlar.
Olan her zaman genç kızlarımıza ve kadınlarımıza olmakta, Özgecanlar tacize ve tecavüze uğramaya, katledilmeye devam etmektedir.
Kadına şiddeti, tacizi ve tecavüzü kot pantolanlara, mini eteklere bağlayan görüşlerin var olduğu bu ülkede bizler asla kadınlarımızı ve kızlarımızı koruyamayız.
Geçtiğimiz hafta içinde Antalya’da bir lise müdür yardımcısının okuldaki mini etekli kızlara yönelik bir ‘taciz timi’ kurması, üstelik de bu işi yapanın bir kadın olması ne kadar acıdır.
Yine ülkemizin sanat camiasından bazı tanınmış isimlerin kızlarımızın tacizlere, tecavüzlere uğramasını, son derece rahat bir şekilde mini eteklere, kot pantolonlara, makyaj malzemelerine dayandırması ve "suçlu kızlardır, kadınlardır" diyen zihniyetlerin toplum içinde prim yapması ve yandaş bulması bu tür olayların kolayca önlenemeyeceği görüşünü bende oluşturmaktadır.
Şiddetin önleneceği yer olan mecliste konuşan yumruklar, havada uçuşan tokmaklar ve birbirlerine acımasızca vuranların olduğu bir ülkede insana şiddeti nasıl önleriz.
Camına kar top geldi diye bir canı acımasızca katleden, yol vermedi diye trafikte insanları taciz eden, en basit bir tartışmada silahına davranan insanların yaşadığı bir ülkede yasalar şiddeti ne kadar önleyebilir ki?
Özgecan’ın katledilmesi canımızı çok yaktı. Özgecan ölümü ile tüm ülkeyi ağlattı.
Özgecanımızın Ailesi, bu son derece vahim ve elim olay karşısında vakur duruşlarını koruyarak topluma son derece önemli bir mesaj verdiler.
Verilen bu mesajı ne kadar anlayabildik acaba…
Ancak hangi söz hangi vaat bu ailemizin acısını hafifletebilir ki….
Hepimizin evladı var.
Özgecan ve şiddete uğrayan, yaralanan, öldürülen tüm kızlarımız bizim çocuklarımız değil mi?
Kadına şiddeti, tacizi ve tecavüzü hangi sebep hafifletebilir!?..
Hangi neden evlatlarımızdan daha önemlidir!?..
İki kız babası olarak şimdi ben de tüm babalar gibi bu elim olay karşısında vicdanı olan tüm insanlarla birlikte yasalarımızdan bu tür suçları işleyenlere en ağır cezanın verilmesini bekliyorum.
Verilecek cezanın asla indirimi olmamalı.
Bu tür suçlara yönelecek olanlara verilecek olan cezalar bir gözdağı olmalıdır diye düşünüyorum.
Özgecanlarımızın ölmemesi için kadına şiddetin önlenmesi, tacizin ve tecavüzün hayatımızdan yok olması için insan olarak herkesin yapacağı birşeyler olmalı ve asla bu tür olaylara duyarsız kalınmamalı.
Üzgünüm, kırgınım, vicdanım sızlıyor.
Kızlarımızı koruyamıyoruz. Kadınlara yönelik şiddeti önleyemiyoruz.
Toplum içinde her haltı yiyoruz ve sonrasında "pişmanım, şeytana uydum" diyoruz.
Ne olur bir daha gazetelerde kadınlara yönelik şiddet, tecavüz, cinayet haberleri okumayalım. Duymayalım böylesine çirkin ve pis haberleri.
Kadın erkek hepimiz insanız.
İnsan olmanın onuru ile yaşayalım.
Bir Özgecan gitti başka Özgecanlar gitmesin!...
Sevgili Özgecan sen rahat uyu.
Sana ölümünden sonra da olsa sahip çıkanlar, bu ülkede başka Özgecanlar ölmesin diye sokaklara döküldüler. Bu çok büyük tepkilere ölümünle neden olmasaydın keşke! Yaşasaydın, aramızda olsaydın sen de ... Bağırsaydın "kadına yönelik şiddete hayır" diye ... Affet bizleri.
