Eşmeli avcılar dağın yamacından ve ormanların içinden Ormancı Lütfullah’ta her zaman olduğu gibi zor yerlere girmeyip en aşağıdan düzlükten avcı kolunda ilerleyerek av aramaktadırlar.
Bir müddet ilerledikten sonra avcıların önünden menzil dışından kalabalık bir alay keklik kalkar ve ormancının bulunduğu yöne doğru uçarlar avcılarda bu durumdan habersiz ve galesiz bir şekilde ilerlemekte olan ormancıya haber vermek için seslenirler: “Ormancı keklikler vardı”
Ormancı Lütfullah kekliklerin üstüne doğru geldiklerini görür görmez hemen en yakınındaki çalılıkların içine girip gizlenir. Tüfek hazır vaziyette bekleyen Lütfullah’ın üzerinden keklikler geçer giderler.
Yukarıdan kaç tane keklik düşecek diye pür dikkat Lütfullah’ı izleyen Eşmeli avcılar kekliklerin ormancının üstünden geçerken niçin tüfek atmadığını anlamakta güçlük çekerler…
Av biter hep bir yere toplanırlar avcıların içinden merakını bir türlü gideremeyen birisi sorar; “Ormancı bir alay keklik üzerinden geçti gitti neden tüfek atmadın?”
Ormancı Lütfullah her zamanki pişkinliği ile cevap verir:
- Arkıdeşler siz bana seslenince bi bakdım keklik sürüsü sığırcık alayı gibi bana doğru gelmekte. Bende hemen beni gömesinler diye en yakındaki çalıların içine girdim. Nerden bilem ben. Önüme koncaklar diye beklerken keklikler üzerimden geçtile gittiler. Gonsalardı atçedim. Gonmadılar ki tüfek atayım?”
