Türk insanının içgüdüsel avlanma duygusu ve avcılığın ata sporu olarak nitelendirilmesi ve gençliğimizin bu spora düşkünlüklerini gün geçtikçe arttırmaktadır. Ama aslında avcılık bizler için bir yaşam tarzıdır. Avcılıkta başarının alkışı yoktur. Kişinin bu işten keyif alması ile sonuçlanan avcılık, aynı zamanda bir canlının ölümüne de neden oluyorsa da dürüstçe ve kurallara uygun olarak yapıldığında insanoğlunun doğadaki üstünlüğü olarak kabul edilmektedir.
Günümüzde beslenmek, yırtıcı hayvanlardan korunmak ya da onların postlarından giysi sağlamak amacıyla yapılan avcılıklar nerdeyse tarihe karışmıştır.
Avcı artık doğadan zevk alan, av peşinde giderken spor yapan, günlük stresini bu şekilde atan, doğayı korumayı kendisine ilke edinen, yasalara saygılı, arkadaşlarına saygılı, önünden kalkan ava kaçma fırsatı verecek kadar dürüstçe avlanan kişi olarak tanımlanmaktadır. Bu ilkelere son günlerde üreterek avlanmak da eklenmektedir. Ancak bu kuralları kimler uyguluyor? Üzülerek belirtmek gerekir ki bu kurallar ülkemizde ümitsiz değil.
Yeni nesil daha duyarlı ne yaptığının farkında olarak yetişiyor. Eğitimin ön planda olması gerektiğini biliyor. Ama gençliği bu şekilde eğitmek ve yönlendirmek tecrübeli avcılara düşüyor.
Avcılar 4915 sayılı yeni av yasasında değişiklik yapılıp, Avcılık Belgelerinden her yıl alınan harçların bir defaya mahsus alınmasını istiyor.
Ülkemizde çok sayıda avcılar derneği bulunuyor, yeni ava başlayan kişilerin de mutlaka bu derneklere üye olması gerekiyor.
Şu sıralar belli bir eğitim uygulaması olsa da deneyimli avcılarla birlikte olmak bile deneyimsiz avcı için faydalıdır. Avcıların temel kurallarından başlanmalı, tüfeğin nasıl taşınacağı, nasıl tutulacağı bile öğretilmelidir.
Biz yine de tüfekle yeni tanışan genç avcılar için birtakım önemli kuralları bir kez daha hatırlatmak istiyoruz:
- Yasalara ve Merkez Av Komisyonu kararlarına uymak.
- Doğayı sevmek, doğa güzelliklerini korumak, çevreyi temiz tutmak.
- Hayvanları sevmek ve özellikle av hayvanlarını korumak. Kalleş avcılıktan kaçınmak.
- Av arkadaşlarını saymak, iyi davranmak ve av sırasında haklarına saygılı olmak.
- Prensipli, disiplinli ve hoşgörülü olmak.
- Av sahasına gelmeden tüfeğini doldurmamak, av sahasında tüfeği doldururken tüfeği bir insana yöneltmemek.
- Avda avcı düzenine uymak ve başkasının önünden çıkan ava fişek atmamak.
- Av teskerelerini sürekli olarak yanında taşımak ve av teskerelerinde kayıtlı olmayan başka tüfeklerle avlanmamak.
- Her yıl Merkez Av Komisyonu kararı ile belirlenen süreler içerisinde ve ava yasak olmayan bölgelerde avlanmak.
- Ava gitmek için verilen randevuya zamanında ve saatinde gitmek.
- Ava giderken araçta dolu silah bulundurmamak.
- Avlanırken gruptan habersiz ayrılmamak.
- Çalılık yerde engebeli arazide avlanırken sürekli yerini belli etmek için arkadaşlarına sesini duyurmak.
- Avcı düzeninde avlanırken ateş ettiği av istikametinde kimsenin bulunmadığına emin olduktan sonra ateş etmek.
- Tüfeği ava ateş etmek için doldurduğumuzda avı tanımadan ateş etmemek.
- Vurulan av yaralı ise hayvanı eziyet çektirmeden kesmek.
- Av düzeninde gezerken namluyu devamlı boşluğa tutmak.
- Kamp yerine söz verilen saatte ulaşmak.
- Kamp yerinde görev bölümü yapmak ve herkesin bir görev almasını sağlamak.
- Kamp yerinde dolu silah bulundurmamak.
- Kamp yerinden ayrılırken ateşi mutlaka söndürmek, çevreyi temizlemek, herhangi bir şeyin unutulup unutulmadığını kontrol etmek.
RASTGELE.
